__CONFIG_colors_palette__{"active_palette":0,"config":{"colors":{"eb2ec":{"name":"Main Accent","parent":-1}},"gradients":[]},"palettes":[{"name":"Default","value":{"colors":{"eb2ec":{"val":"var(--tcb-color-4)","hsl":{"h":206,"s":0.2727,"l":0.01,"a":1}}},"gradients":[]},"original":{"colors":{"eb2ec":{"val":"rgb(57, 163, 209)","hsl":{"h":198,"s":0.62,"l":0.52,"a":1}}},"gradients":[]}}]}__CONFIG_colors_palette__
__CONFIG_colors_palette__{"active_palette":0,"config":{"colors":{"eb2ec":{"name":"Main Accent","parent":-1}},"gradients":[]},"palettes":[{"name":"Default","value":{"colors":{"eb2ec":{"val":"var(--tcb-color-4)","hsl":{"h":206,"s":0.2727,"l":0.01,"a":1}}},"gradients":[]},"original":{"colors":{"eb2ec":{"val":"rgb(57, 163, 209)","hsl":{"h":198,"s":0.62,"l":0.52,"a":1}}},"gradients":[]}}]}__CONFIG_colors_palette__

Over Sarah & PCOS De Baas.


Het verhaal van PCOS De Baas start met mijn zoektocht naar hoe ik mijn droom om de kinderen van morgen (jouw kinderen), kan helpen.... 

Zorgzame hazewind

Op mijn 11de kreeg ik mijn totem op de scouts. Hij laat niet veel aan de verbeelding over. Of toch niet als je weet dat een hazewind "erg opmerkzaam, snel enthousiast, gevoelig, gehoorzaam, aanhankelijk en betrouwbaar" is. De bijtotem 'zorgzaam' die ik een paar jaar later kreeg, maakte het rijtje compleet. De ideale mix om voor alles en iedereen te zorgen...., maar spijtig genoeg meestal ten koste van mezelf. 

Toen ik mama werd, werd het nog moeilijker... De behoeften van mijn gezin gingen steeds boven die van mezelf. Daarna kwam mijn werk. Ik had amper tijd over voor sociale contacten, laat staan voor mezelf. Dat het anders kon, zag ik toen niet.

Ik wist al lang dat ik iets wilde betekenen voor kinderen. Voor de nieuwe generatie. Ik wilde hen leren hoe ze gezond konden leven... Dus na mijn opleiding tot diëtiste, werd ik leerkracht en studeerde nog verder tot ik mezelf ook kinderdiëtist kon noemen. Ik heb 6 jaar genoten van het lesgeven. Die jongeren zien groeien... hen coachen... dat maakte me echt blij.


Maar toen ik dus met al die bordjes in de knoei kwam, besefte ik dat ik het anders moest gaan doen.


Mijn eigen kinderen hielden me een spiegel voor. Een hele grote die ik na 11 jaar niet meer kon negeren. Terwijl ik probeerde om iedereen blij te houden, om een goede mama, werknemers, vrouw, ... te zijn, ging het steeds moeilijker met mijn kinderen. 3 psychologen, een kinderpsychiater en ontwikkelingsbegeleiding bij een kinesiste... niets "hielp".

Het duurde even voor ik door had dat ik diegene was die hulp nodig had...

Niet mijn kinderen.

Die hulp aanvaarde ik pas toen ik de bordjes niet langer in de lucht kon houden. Ik ging eindelijk vertragen. Ik nam tijd voor mezelf, leerde mezelf graag zien. En ik ging opnieuw studeren: over PCOS. De sleutel om te kunnen doen wat ik écht graag doe: de kinderen van morgen helpen om een zo gezond mogelijk leven te hebben. Op fysiek vlak, maar ook mentaal. Want door jou te helpen om je lichaam te leren begrijpen, het te geven wat het nodig heeft en het graag te zien... bereik ik ook jouw kinderen.

En zo geef jij hen het allermooiste geschenk... een gezond leven. Fysiek èn mentaal. Want ik kan je verzekeren: jouw kind voelt zich pas goed als jij je als mama goed in je vel voelt.