Jezelf graag zien met PCOS? Dat doe je zo.

Jezelf graag zien, tijd nemen voor jezelf, jezelf op de eerste plaats zetten, jouw behoeften en gevoelens herkennen en erkennen dat ze er mogen zijn… is voor hèèl veel vrouwen met PCOS ontzettend moeilijk. Schuldgevoelens, boosheid, schaamte zitten vaak in de weg van een goede zelfzorg.

Nochthans is die zelfzorg de basis van jezelf beter te voelen. Wil je aan de slag met PCOS, dan is begrijpen waarom je het zo moeilijk vindt om lief te zijn voor jezelf de eerste stap. Vind je dat moeilijk? Denk je vaak erg negatief over jezelf ? Ik kan je alvast verklappen dat dat niet jouw schuld is.

Zelfzorg is voor jezelf zorgen zoals je zou doen voor een vriendin of een vriend. Of als je kinderen hebt, zoals je zou doen voor je kind.

Maar om zo lief en vol mededogen te reageren op jezelf, dat blijkt voor velen van ons een hele uitdaging uitdaging. Hoe komt dat eigenlijk? Waarom luisteren we zo vaak naar die criticus, naar die stemmetjes in ons hoofd?

Waarom zelfzorg zo moeilijk is.

Je hebt het nooit geleerd.

Wanneer je opgevoed bent in een gezin waar er geen ruimte was voor zelfzorg, waar je -ongeacht hoe je jezelf voelde- steeds maar door moest, dan is de kans heel groot dat je dat gedrag overgenomen hebt. Dat is niet jouw fout. Dat is niet de fout van jouw ouders of opvoeders. Zij hebben het zelf ook nooit meegekregen. Ze leefden in een compleet andere tijdsgeest. Mijn grootouders zijn allemaal geboren voor de 2de wereldoorlog. Alles was anders. Het land moest heropgebouwd worden. Er was geen ruimte om tijd te maken voor jezelf. Gezinnen waren toen ook veel groter als vandaag. Een moeder met 6 of 10 kinderen is een heel ander gegeven dan vandaag. Geen wonder dat ze het zelf niet geleerd hebben.

Jouw behoeften werden niet gehoord

Als baby kan je nog niet veel. Enkel door middel van huilen kan je duidelijk maken dan er iets niet oke is. honger, een natte broek, pijn, behoefte aan aanraking of angst… één oplossing: huilen.

Ook hier speelt die tijdgeest weer mee. Hebben jouw ouders geleerd dat je een huilende baby beter niet onmiddellijk opneemt, dat een huilende baby gerust een half uur mag roepen, dan heb jij daar al geleerd dat jouw behoeften best kunnen wachten. Op school in een klasje met 25-30 kleuters is het voor een kleuterjuf ook een hele uitdaging om aan de behoeften van elk kind te denken.

Als er jou duidelijk gemaakt werd dat jouw inidividuele behoeften niet belangrijk waren, dan is het niet vreemd dat je dat vandaag nog steeds doet.

Jouw gevoelens telden niet mee

praten over hoe je je voelt is niet voor iedereen makkelijk en zeker niet als je het als kind niet geleerd hebt. Als je ‘sterk moest zijn’ en ‘niet mocht huilen’ bijvoorbeeld. Of als jouw angst voor nieuwe dingen afgedaan werd als onnozel.

In sommige gezinnen is er enkel ruimte voor fijne gevoelens en wordt er gedaan alsof àlles super leuk en fantastisch is. Als angst hebben voor een test, angst om gepest te worden, verdriet, je niet goed voelen om welke reden dan ook, afgewimpeld worden, wordt het nog moeilijk om die gevoelens later te benoemen en op de juiste manier mee om te gaan.

Of misschien heb je geleerd dat elk gevoel opgelost kan worden met iets te eten… beloond worden met eten na een pijnlijke ingreep of een spuitje bij de dokter, als je een goed rapport hebt, wanneer je liefdesverdriet hebt,…

Dat is de reden waarom gevoelens vandaag nog steeds weggegeten worden. Wanneer we eten, voelen we ze heel even niet meer, ons brein is even super blij door de suikers en afgeleid door de handeling van het eten. Maar de oorzaak van de gevoelens, is er nog steeds. En eten is de oplossing voor slechts één gevoel: honger.

Je luistert naar de kritische stemmen uit je verleden.

Die kritische stemmetjes in je hoofd dat je je flink moet houden, dat je niet moet zeuren en klagen, dan je te dik bent, dat je het toch goed hebt, dus geen recht hebt om je niet goed te voelen,… dat zijn stuk voor stuk dingen die er ooit tegen jou gezegd werden door anderen. Het is niet jouw stem. het zijn de stemmetjes uit je verleden. En ik durf gerust nog verder te gaan. Het zijn ook de stemmen uit een ver verleden, lang voordat jij geboren was, die de vrouw in het algemeen moest horen. Vrouwen waren heel lang minder ‘waardig’ aan mannen. En dat zit er vandaag nog steeds ingebakken. Kijk maar gewoon al naar het loon, mannen verdienen nog steeds meer voor eenzelfde functie. Al de gedachten die je over jezelf hebt, de zinnetjes in je hoofd die je doorheen je leven hebt meegeregen, vormen jouw zelfbeeld. Zijn die eerder negatief, dan is het tijd om hiermee aan de slag te gaan. Want jij bent de de enige waarmee je gegarandeerd de rest van je leven mee samen bent; Dan kan je maar beter genieten van het gezelschap.

Aan de slag

Je kan leren hoe je zorg kan dragen voor jezelf. Hoe je lief kan zijn met jezelf zoals je lief zou zijn met een vriendin. Je kan leren om jouw zelfbeeld wat positiever te maken. En je leert het niet alleen voor jou: ook jouw kinderen zullen zien dat jij jezelf de moeite waard vindt, dat je tijd neemt om die dingen te doen die jou rust en plezier geven. Jij kan een voorbeeld zijn voor hen zodat zij van kleins af aan leren dat zorg te dragen voor jezelf de normaalste zaak van de wereld is.

Hoe je dat dan doet?

  • Jezelf graag leren zien. Dat begint bij lieve dingen te zeggen tegen jezelf. Probeer elke dag 3 positieve dingen over jezelf te noteren. Waar ben jij trots op vandaag, wat heb je goed gedaan of gezegd?
  • Zoek in jou omgeving een goed voorbeeld, een rolmodel. Kijk eens hoe zij dat doet.
  • Ga op zoek naar dingen die je fijn vindt om te doen. Dingen die je rust geven, waarbij je de tijd even helemaal uit het oog verliest.
  • Start met je lichaam te geven wat het nodig heeft, de behoeften van je lichaam tegemoet te komen. Leer de gevoelens te onderscheiden en voor elk gevoel een passende oplossing te vinden. Voel je vermoeidheid? Rust. Voel je verdriet? Praat met een vriendin. Leer anders om te gaan met situaties die je stress geven…
  • Leer je lichaam kennen, mèt PCOS. Leer dat jouw lichaam nood heeft aan voedingsstoffen, waar je die vindt, leer het te voeden met voeding die bijdraagt tot de gezondheid van je lichaam. Behandel je lichaam met respect, straf het niet wanneer het een paar kilo’s is aangekomen.

En ik weet, in theorie is het allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. Maar enkel de theorie, het gewoon lezen, is niet voldoende. Het leren, met vallen en opstaan, dat is de enige manier waarop je kan leren zorg dragen voor jezelf in elk aspect van jouw leven.

Mijn gratis e book kan je alvast op weg helpen.

Click Here to Leave a Comment Below

Rebecca vd Leek - juli 3, 2020

Dankjewel voor je uitleg.

Reply
    admin - juli 14, 2020

    Graag gedaan, Rebecca!
    Ik hoop dat je kan inzien dat het veel complexer is dan je op het eerste zicht zou denken. Jezelf graag zien, dat begint al heel vroeg in je leven. Bijna elke vrouw die ik hierover spreek, herkent zich in de blodpost, kan wel iets aanduiden… we zitten allemaal met hetzelfde trauma, maar erover praten is nog moeilijk. Maar weten dat de oorzaak ligt in hoe we opgegroeid zijn (waarmee ik dus niet onze ouders de schuld geef, het gaat veel ruimer dan dat, het si onze hele samenlevening), geeft jou nu de kans om het te stoppen. En zo kan je het ook stoppen voor de generaties na jou. Je kan je kinderen pas onvoorwaardelijk graag zien als je jezelf onvoorwaardelijk graag ziet, als je jezelf kan vergeven voor de fouten die je zal maken als ouder. Liefs Sarah

    Reply
Valentina - augustus 4, 2020

Een super oprecht en eerlijk artikel Sarah. Het leven met PCOS zoals het is!

Reply
Leave a Reply: